Ik heb een hele lieve oom. Als ik hem tegenkom raakt hij me altijd even aan en dan zegt hij: “wij, he?”  Het geeft me een warm gevoel van binnen. Ik voel me weer even kind. Toen ik een klein kind was riep ik ‘s avonds mijn moeder van bovenaan de trap en als ze er dan was zei ik “wij, he?”  Ja. Zei mijn moeder dan en ze ging weer verder met waar ze mee bezig was. Dit was ons avond ritueel. Ik moet heel klein geweest zijn, want zelf herinner ik het me niet meer.

Dat “wij, he?” ben ik kwijt geraakt in de loop van de jaren. Ik ben het nodig gaan vinden om in “wij en jullie” te gaan denken. Ik tegen de leraren, ik tegen de kerk en later ik tegen de GGZ als instituut. Het vechten hield me overeind en gaf me het idee dat ik sterk was.

Anderhalf jaar geleden ben ik de GGZ uitgegaan. Daardoor had ik opeens niks meer om tegenaan te schoppen. Dat deed me even wankelen, maar al snel vond ik het evenwicht in mezelf en ben ik mijn eigen richting gaan volgen.

En nu ben ik de kartrekker van ons eigen GGZ Centrum in Wageningen. Een centrum waarin vrijheid en verbinding centraal staat. Wij werken vanuit de behandelfilosofie dat het medemenselijke contact tussen behandelaar en cliënt de belangrijkste genezende factor is.

Het raakt bij mij de kern van wie ik ben en wat ik wil bijdragen aan de wereld. Ik ben weer helemaal terug bij “wij, he?”

9 Reacties

  1. christiana bairaktari september 18, 2011

    inspirerend… dank je voor het delen! xx

  2. Mariëtte september 18, 2011

    Wat een warme visie op hulpverlening. Een verademing, Annemarie.
    Succes met jullie centrum!

  3. Wytske september 19, 2011

    Mooi, helder, krachtig. Ik hoop op nog veel meer van je verhalen!

  4. Bert den Hertog september 19, 2011

    Annemarie, hij is weer mooi. Het is hetzelfde gevoel van waaruit ik en een heleboel anderen werken uit mijn netwerk.
    Zonder wij gevoel geen samenwerking en vaak ook geen opdrachten. Zonder wij-gevoel is er geen gun-factor.

  5. Hetty september 19, 2011

    Lieve zus, elke keer als ik weer een artikel van je lees loop ik vol..en ben ik enorm trots op je!!
    Liefs,
    hetty

  6. Willeke september 20, 2011

    Mooie woorden, met een heerlijk gevoel erbij! Ik ben dol op ‘wij he’, dat geeft een krachtig gevoel.
    …al vind ik het plaatje erbij het allerliefst ;-)

  7. Monique Gerritsen september 20, 2011

    Dat “wij hè” is zeer herkenbaar en voelbaar in hoe ik je heb leren kennen. Dat maakt de samenwerking bijzonder prettig.

  8. Erica van Harn september 21, 2011

    Ik wens je veel inspiratie als kartrekker van jullie eigen GGZ Centrum, maar dat zal wel lukken met het “Wij, he?” gevoel…

  9. Esther van Eersel september 26, 2011

    Heerlijk Annemarie, die eenvoud en kracht van je woorden. X

Naam (verplicht)

Email (verplicht)

Site

Speak your mind