Levensloop en missie

Ik ben met mediation begonnen op het moment dat ik zelf in een ernstig conflict met dierbaren vast was komen te zitten. Ik zag dat beide partijen niet wilde wat er gebeurde. En ik zag dat beide partijen onmachtig waren om het tij te keren. Het was een heel aangrijpende periode en schadelijk voor alle betrokkenen.

Ik werkte toen al jaren als therapeut. Mijn kennis en ervaring op dit gebied was niet toereikend en achteraf zelfs belemmerend in mijn bijdrage aan een oplossing. Nu weet ik ook waarom. Ik werd in beslag genomen door mijn oordelen. Op deze manier probeerde ik grip te krijgen op de situatie. En oordelen zetten de situatie vast, omdat je met de ander bezig bent en daar ligt je invloed niet.

Ik werk vanaf 1995 in de psychiatrie. Eerst als verpleegkundige op verschillende klinische afdelingen. In Apeldoorn bij wat toen de Wellen heette, in Maastricht bij Vijverdal en daarna nog kort in Nijmegen. Het nadeel van mijn werk als verpleegkundige vond ik dat ik zelf weinig invloed had op behandelbeleid van de cliënt. Daarom ben ik kort na mijn diplomering als verpleegkundige een opleiding tot behandelaar gaan doen. Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige. Als SPV kon ik mijn cliëntgerichte houding behouden en daarbij zelf sturing geven aan het behandelproces. In 2001 ben ik in Oss begonnen op de afdeling Persoonlijkheid- en Ontwikkelings- Stoornissen.

Ik voelde wel dat de kennis en ervaring die ik opdeed in het klantvriendelijk omgaan met mensen met persoonlijkheidsstoornissen een grote bijdrage in zich had voor mijn eigen ontwikkeling. En later in 2006 sloten de neutrale, dienstverlenende vaardigheden die ik als mediator aanleerde daar perfect op aan. Ik merkte dat het krijgen van neutrale aandacht de meeste ondersteuning bood aan mijn cliënten. Dit geeft ruimte aan mensen om zelf over oplossingen na te kunnen denken.

Eind 2009 ben ik voor mezelf begonnen als mediator. Binnen de GGZ is het de afgelopen jaren steeds meer om protocollen en indekken gaan draaien. Dit was voor mij reden om een andere richting in mijn werk te gaan zoeken. Ik kwam al snel in aanraking met geweldloze communicatie. Dit verwoorde precies wat ik miste in de GGZ. Geweldloze communicatie gaat over neutrale aandacht. Aandacht voor de behoefte van jezelf en voor die van de ander. Geweldloze communicatie gaat verder dan mediation in het aanbieden van neutrale aandacht. Het gaat bij GC om de verbindende kracht van het oprecht en open inleven in die behoeften. Zonder oordeel en zonder oplossingen.

Dit gedachtegoed zie ik sindsdien in veel filosofieën terugkomen. Spirituele leiders, het boedhisme, filosofen uit de geschiedenis. Ze zeggen allemaal dat je om geluk te vinden het in jezelf moet zoeken. Je verlangens en je drijfveren brengen je in de richting die bij jou past.

Dit besef heeft me de ruimte gegeven om weer als therapeut te gaan werken. Maar nu op mijn manier. Ik wil hier iets van overbrengen in de wereld van de geestelijke gezondheidszorg. In 2010 ben ik in een kleine GGz praktijk gaan werken als vrijgevestigde. En op 30 november 2011 hebben we ons eigen GGZ Centrum geopend in Wageningen. Met dit centrum willen we de mensen die afhankelijk zijn van de grote GGZ instituten een alternatief bieden.