Voor iedereen die anderen wil versterken is het nodig om vanuit stevig leiderschap de ander te kunnen volgen. Dit geldt voor coaches, therapeuten, leerkrachten, moeders en managers. De ander gaat dus voorop. De ander beslist welke kant het op gaat en in welk tempo. De leidende volgt binnen zijn mogelijkheden. Pas als het gedrag van de ander negatieve gevolgen kan hebben, informerend of grenzen stellend.
Dit biedt veiligheid en geeft zelfvertrouwen.Volgens mij is dit zelfs de enige manier waarop je anderen daadwerkelijk kunt versterken. Alle andere manieren zorgen voor afhankelijkheid en voor aanpassing van gedrag. In het gunstigste geval. In ongunstige gevallen zorgt het voor conflicten en stoornissen. Alleen op de leidend volgende manier kan de ander ontwikkelen vanuit zijn eigen kracht.
Ik zelf heb dit geleerd in de opvoeding van mijn kinderen. Ik was nooit zo’n goede volger. Als ik het gevoel had dat situaties een kant opgingen die ik niet wilde, raakte ik in paniek en begon ik te gillen of ik zette mijn hakken in het zand. Toen ik moeder werd, moest ik leren volgen. Mijn zoontje bepaalde wanneer hij zorg nodig had. Hij bepaalde het tempo van de dag en wanneer ik hem moest troosten. Dit bracht mij uit mijn evenwicht. Ik had geen houvast meer. Pas toen ik leerde te vertrouwen op mijn eigen grenzen, kon ik mezelf beter beschermen. Dit gaf rust, waardoor ik om me heen kon kijken. En waardoor ik mijn kinderen met vertrouwen kon volgen in het ontwikkelen van hun eigenheid.
In mijn manier van werken ervaar ik de krachtige invloed van het bieden van veiligheid aan de partijen. Het is een eerste en noodzakelijke stap om anderen in beweging te krijgen. Voorwaarde is wel dat de (gespreks)leider eerst voor zijn eigen gevoel van veiligheid heeft gezorgd. Anders wordt het gaten met gaten vullen.